Abbas Kiyarüstemi'nin 1994 yapımı 'Through the Olive Trees' (Zire darakhatan zeyton), yönetmenin Koker Üçlemesi'nin son halkası olarak sinema tarihinde özel bir yer edinmiştir. Film, önceki yapımı 'And Life Goes On'daki (1992) yeni evli çifti canlandıran oyuncuların kamera arkasındaki ilişkisini konu alır. Hikaye, film setinde çalışan genç bir işçi olan Hossein'in, kendisinden sosyal açıdan daha üstün görülen bir aileden gelen Tahereh'e olan sevgisini ve onunla iletişim kurma çabalarını anlatır. Bu sade ve yalın anlatım, İran'ın kırsal kesimindeki sınıf farklılıklarını ve insan ilişkilerinin inceliklerini gözler önüne serer.

Kiyarüstemi'nin minimalist yönetmenlik tarzı, doğal mekanlarda çekilen uzun planlar ve amatör oyuncuların performanslarıyla gerçekçi bir atmosfer yaratır. Hossein Rezai ve Tahereh Ladania'nın performansları, karakterlerin iç dünyalarını yalın ama etkileyici bir şekilde yansıtır. Film, meta-anlatı tekniğiyle sinemanın kendisi üzerine düşündürürken, aynı zamanda evrensel bir aşk ve iletişim öyküsü sunar.

'Through the Olive Trees', sade görüntülerinin ardında derin felsefi ve sosyal sorgulamalar barındırır. İzleyiciyi, doğal afetlerin ardından hayata tutunmaya çalışan insanların dünyasında, zeytin ağaçlarının gölgesinde düşündürücü bir yolculuğa çıkarır. Cannes Film Festivali de dahil olmak üzere birçok uluslararası festivalde gösterilen film, İran sinemasının şiirsel ve düşündürücü yönünü merak edenler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.