Sanjay Leela Bhansali'nin yönetmen koltuğunda oturduğu 2018 yapımı Padmaavat, izleyiciyi görkemli bir şekilde Ortaçağ Hindistan'ına götürüyor. Film, Rajasthan'ın Mewar bölgesinde hüküm süren soylu Ratan Singh (Şahid Kapoor) ile efsanevi güzelliğe sahip karısı Kraliçe Padmavati'nin (Deepika Padukone) hikayesini anlatıyor. Çiftin huzurlu yaşamı, Delhi Sultanı Alauddin Khilji'nin (Ranveer Singh) Padmavati'nin güzelliğini duyması ve ona takıntılı bir aşk beslemesiyle altüst olur. Khilji'nin amansız arzusu, iki güçlü krallık arasında kaçınılmaz bir savaşın fitilini ateşler.

Padmaavat, öncelikle görsel bir şölendir. Bhansali'nin karakteristik ayrıntı sevgisi ve göz alıcı set tasarımları, filmin her karesine sinmiş durumda. Kostümler, mücevherler ve kaleler, izleyiciyi büyüleyici bir tarihi atmosfere sokuyor. Ancak film sadece görselliğe dayanmıyor. Ranveer Singh, Alauddin Khilji rolüyle unutulmaz bir kötü adam portresi çiziyor. Vahşi, hırslı ve manipülatif performansı, filmin en çarpıcı yanlarından biri. Deepika Padukone ise Padmavati'yi sadece bir güzellik sembolü olmanın ötesine taşıyarak, onurlu, zeki ve güçlü bir lider olarak yansıtıyor. Şahid Kapoor ise onurlu kral Ratan Singh'i dengeli bir şekilde canlandırıyor.

Film, aşk, şeref, ihanet ve fedakarlık temalarını işlerken, tarihi bir destanı epik bir dille sunuyor. Özellikle son perdedeki 'Jauhar' sahnesi, duygusal yoğunluğu ve görsel ihtişamıyla akıllarda kalıcı bir iz bırakıyor. Padmaavat, sadece bir dönem filmi veya aşk hikayesi değil; kadının onuru, krallığın bağımsızlığı ve kişisel arzuların yıkıcı gücü üzerine düşündüren, tempolu sahneleri ve savaş sekanslarıyla da sürükleyiciliğini koruyan bir yapım. Hint sinemasının ihtişamını sevenler ve görkemli prodüksiyonlardan hoşlanan izleyiciler için kaçırılmaması gereken bir film.