Masaki Kobayashi'nin yönettiği 1962 yapımı Harakiri (orijinal adıyla Seppuku), samuray filmleri türünde bir dönüm noktasıdır. Film, Edo dönemi Japonya'sında geçer ve feodal sistemin katı kuralları altında ezilen roninlerin (efendisiz samuraylar) trajik hikayesini anlatır. Hanshirō Tsugumo (Tatsuya Nakadai) adlı yaşlı bir ronin, Ii klanının malikanesine gelerek orada onurlu bir intihar (seppuku) gerçekleştirmek istediğini bildirir. Ancak, klanın üyeleri ona, kendisinden önce gelen ve benzer bir taleple gelen genç ronin Motome Chijiiwa'nın (Akira Ishihama) acımasız ve zorla gerçekleştirilen intiharını anlatarak onu vazgeçirmeye çalışırlar. Hanshirō ısrar edince, hikaye geriye dönüşlerle derinleşir ve iki roninin geçmişlerinin nasıl iç içe geçtiği, klanın sözde onur anlayışının altında yatan ikiyüzlülük ve acımasızlık ortaya çıkar.

Tatsuya Nakadai'nin performansı filmin belkemiğini oluşturur. Sessiz ve vakur duruşunun ardında, derin bir acı, öfke ve kararlılık taşıyan karakterini unutulmaz kılar. Yönetmen Masaki Kobayashi, filmin görsel dilini mükemmel bir şekilde kullanır; minimalist setler, keskin siyah-beyaz kontrastlar ve sembolik çerçevelemelerle, gerilimi adım adım artırır. Toru Takemitsu'nun minimalist müziği de atmosfere katkıda bulunur.

Harakiri, sadece bir samuray veya intihar filmi değil, aynı zamanda otoriteye, körü körüne bağlılığa ve sosyal kurumların ikiyüzlülüğüne yöneltilmiş güçlü bir eleştiridir. Ritüel, onur ve insanlık kavramlarını sorgulayan film, izleyiciyi derin düşüncelere sevk eder. Görsel şölenin ve oyunculukların ötesinde, evrensel temalarıyla zamansız bir eserdir. Sinema tarihinin en iyi filmlerinden biri olarak kabul edilen bu başyapıtı, Türkçe altyazılı olarak izlemek, Japon sinemasının derinliğini keşfetmek isteyen herkes için bir zorunluluktur. Sürükleyici anlatımı ve şok edici finaliyle, izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakır.